19
Kraty w oknach
2009-06-19
Wstępnie zmontowaną kratę poziomujemy przy ścianie i zaznaczamy ołówkiem miejsca osadzenia kotków rozporowych. Po zdjęciu kraty wiertarką udarową z wiertlem 10 mm wykonujemy otwory na kołki rozporowe głębokości 60 mm. W punktach węzłowych dociągamy mocno kluczem piaskim śruby samościnające, aż do oderwania sześciokątnej części lba.
Samodzielny montaż krat okiennych. W budowlanym sklepie znajdziemy wszystko, czego potrzeba do samodzielnego wykonania krat okiennych. Z bogatego asortymentu wybraliśmy ozdobne pręty z ornamentem Triest".
Na całą kratę potrzeba 5 prętów ozdobnych długości 130 cm każdy Ponadto trzeba 8 elementów pośrednich po 30 cm (po 4 u góry i u dołu), rozetek mocujących ze śrubami o. samościnających łbach, 4 wygięte elementy mocujące, 10 końcówek po 8 cm i wreszcie 4 wkręty samościvających łbach z odpowiednimi kołkami rozporowymi.
Wkręty i śruby samościnające odznaczają się tym, że ich sześciokątne łby są tak podcięte, że po bardzo mocnym dokręceniu odpadają, pozostawiając gładką część łba, której nie da się odkręcić żadnym narzędziem. Wszystkie elementy są zabezpieczone przed wplywami atmosferycznymi połyskując srebrzyście warstwą cynku, która z czasem przybiera szary odciefi i nadaje się doskonale jako podłoże do malowania.
Innym sposobem zabezpieczenia okien są kraty teleskopowe. Można je zamontować bez pomocy murarza lub ślusarza. Kraty te są stosunkowo niedrogie, łatwe w montażu i stanowią skuteczne zabezpieczenie przed włamaniem. Nie ma potrzeby indywidualnego zamawiania takich krat, gdyż rozciągalne teleskopowo kraty można dopasować do każdej szerokości okna. Nadają się nawet do bardzo szerokich otworów, gdyż dają się zestawiać szeregowo za pomocą łączników.
Brak komentarzy.
Dodaj swój komentarz: