• Ogrodzenia kute
• Kute kraty w oknach
• Kraty w oknach
• Malowanie kutych krat
• Ogrodzenie z prętów

Bramy

Miejsce bramy w ogrodzeniu wy­znacza projektowany lub istniejący dojazd. Musi ona otwierać się do wewnątrz posesji.
Jeśli na teren posesji wjeżdża się bardzo rzadko (np. kilka razy w ro­ku), to można zrezygnować z bramy właściwej i zastąpić ją tzw. ślepą. W miejscu wyznaczonym na wjazd pozostawia się w ogrodzeniu jedno przęsło ruchome, umocowane do słupków tak, żeby w razie potrzeby można je było łatwo zdemontować i umożliwić wjazd. Szerokość bramy jest zależna od tego, jakie pojazdy będą przez nią odcinki zdylatowane jak funda­menty ogrodzenia, tj. maksimum co 10 cm. Górę murków można przykryć płaskimi kamieniami, płytami betonowymi lub warstwą betonu, podobnie jak cokoły ogrodzenia.

Murki podpierające nasypy i wykopy można podwyższać barierką z prętów stalowych. Murki z kamie­nia wyglądają efektownie, jeśli spo­iny, wypełnione zaprawą cemento­wą, zostaną uformowane wypukło. Aby woda spływająca z wyżej poło­żonych części terenu nie gromadzi­ła się za murkiem i nie niszczyła go, układamy sączki drenarskie na po­ziomie niżej położonego terenu, z wyprowadzeniem na zewnątrz.

Zasady układania kamieni w murkach są takie same jak przy murowaniu cokołów ogrodzenia z takich samych materiałów. Murki można wykonać z betonu chudego i ozdobić kamykami jak cokół ogro­dzenia, Niewskazane jest natomiast tynkowanie murków ze względu na niewielki efekt architektoniczny i odpadanie tynku na skutek działa­nia wilgoci i mrozu.

Do budowy murków ogrodo­wych można użyć cegły pochodzą­cej z rozbiórki, najlepiej z zewnętrz­nych murów budynku. Cegły te mają dwie zalety: są tanie i często mają ładną patynę wytworzoną przez długie działanie wiatru i słoń­ca. Kamienie w murkach, między którymi zamierza się sadzić rośliny skalne, układamy na warstwie ziemi grubości 4-5 cm zmieszanej z tor­fem lub gliną, przesuwając każdą warstwę do tyłu o 2-3 cm, tak aby woda spływająca z nich nie nisz­czyła roślin. Aby nie dopuścić do wypłukania ziemi znajdującej się w spoinach, należy za murkiem ułożyć warstwę ziemi zmieszanej z gruboziarnistym piaskiem. Bramy i furtki są elementem całego ogrodzenia i muszą być do niego dostosowane. Prócz tego należy pamiętać, że zbyt szeroka brama wymaga mocniejszej konstrukcji, przez co staje się ciężka i łatwiej ulega niszczeniu, ponadto wymaga masywniejszych słupków ościeżowych.

Ze względu na użyte materiały bramy dzielimy na drewniane i metalowe. Bramy drewniane pasują do wszystkich ogrodzeń, z wyjątkiem metalowych, natomiast bramy metalowe nie są odpowiednie do ogrodzeń drewnianych. Najbardziej odpowiednim mate­riałem na bramy drewniane jest dre­wno dębowe z uwagi na dużą od­porność na czynniki atmosferyczne, jednak ze względu na niedobór tego rodzaju drewna zastępuje się je sosnowym lub świerkowym.

Skrzydła bram drewnianych składają się z ramiaków wykona­nych z elementów pionowych o przekroju prostokątnym (70-80x x100 mm) i poziomych 60-70x x 100 mm, połączonych ze sobą na czopy wzmocnione klejem wodoodpornym. Skrzydła bram drewnia­nych mogą być wypełnione szta­chetami lub deskami. Krawędziaki na ramy można zastą­pić tzw. kleszczami, tj. listwami o szerokości 100 mm, zrobionymi z deski o grubości 32-38 mm, mię­dzy którymi umieszcza się sztachety lub deski podobnie jak w ogrodze­niu bezryglowym. Inny sposób rozwiązania bramy drew­nianej, wykonanej z desek 40-50 mm połączonych ażurowo, po kazano na rys. 54. Przekątne za­bezpieczające skrzydła bramy przed opadaniem można wykonać z dre­wna (listwy 60x 80 mm) albo z prętów stalowych płaskich lub okrągłych. Przekątne drewniane umieszcza się w skrzydłach bram tak, 'aby dolny koniec znajdował się przy dolnym haku zawiasowym przy przekątnych z prę­tów stalowych-odwrotnie.